Archive for August, 2008

Psssttt….

God!

 

I should be visiting London by 2012!

 

Please! Please! Please!

 

Badly need to be there!

 

I’ll persevere to equate their London dollars just to be there

 

Oh! How I love Europe!

 

 

Europe! I’ll be there by 2012…..so be prepared!!

 

 

 

Wahaha

😉

Advertisements

*blink

Nakausap ko noong linggo ng gabi yung kaibigan kong lalaki….masaya siya kausap…liberal kasi, ika nga nila ‘anything under the sun’ pwedeng pag-usapan, basta pag siya lang ang kausap ko. May mga kwento kasi siya na medyo personal na hindi n’ya na kinukwento sa iba pa naming “close friends!”

 

…. naguguluhan ako sa pagkatao nun eh!

 

Aminado naman siyang bisexual siya at ayaw niyang tinatawag siyang “bakla” kasi nga kina-classify n’ya ang sarili niya bilang isang bisexual…at isa pa, pag tinatanong ko kung bakit ayaw niyang tinatawag siyang ganun, nakakatuwa kasi mukha siyang may “identity crisis”…parang siya yung nabobo sa tanong ko…ang isinasagot niya lang sa’kin…’wala, basta..kasi ano……..’

tapos ako ulit yung nabobo sa sagot n’ya!

 

May itinanong pa ‘ko sa kanya na sa palagay ko e sobrang sensitive at ‘below the belt’ na para pa pag-usapan sa kalye. Magkaganun pa man, malawak naman mag-isip nun e, kaya binigla ko na! Tinanong ko lang naman kung pagdating ba sa kama, sexual pleasure, libog o ano pang ma-irelate dun e kanino ba siya mas masaya…ang sagot niya lang, “sa lalaki!”

 

Naguluhan ulit ako!

 

Ibang-iba pala pagkatao nun pag tinanong mo nang ganun..o baka ako yung iba? May ibang perspektiv ba?…Baka ako yung nakakulong lang sa sarili kong ideya at paniniwala?!

 

Basta magulo! Ang tanong ko ngayon, ‘yan bang mga BISEXUAL MEN na ‘yan e na-i-inlab din ba sa mga babae? Saka anung basehan kung atraktiv sa kanila ang isang babae? Saka kanino ba talaga sila mas masaya kung sexual life ang pag-uusapan?

I am no psychologist!

 

But for the passed couple of months, all seemed relaxed….it’s as if nothing happened!

But in reality, I’d like to think that my mom was barely “slapped” over the letter I secretly put on her drawer more than two months ago.

 

That letter….marked my cowardly attitude as a ‘Communication’ student. I feel like an idiot, really. I couldn’t speak up…I could not express my wants and goal as a teenager…

 

That letter….contained nothing but pathetic words about how eager I am to pursue my passion in ‘that’ field

 

That letter….meant my lack of courage to speak up, to defend and to prove that I am eager, and therefore capable of to commit myself on such.

 

That letter….was the only answer and (I guess) my ultimate means to put my thinking into printed words, but never ever to verbalize it again.

 

I am deadly tired!!!

 

What I wrote to my mom:

 

….one thing is settled on me, I’ll still pursue, and therefore, continue my commitment in photography, period!

Nang dahil sa sulat…

Hindi ako nag-agahan…

 

Hindi ako nag-tanghalian…

 

Gusto kong mag-mura! Kaso parang walang emosyon…parang walang pakiramdam kung isusulat ko lang siya sa pahina na ‘to!

 

Alam mo ba kung bakit gusto kong magmura?

 

Nakauwi kasi ako ng alas-siyete ng gabi na hindi man lang nag-tatanghalian dahil sa nakamamatay at nakaka-high blood na pag-e-edit ng letter para sa mga interviewee namin sa ‘ming thesis!

 

Gusto kong magmura!

 

Naka-dalawang beses kaming nag-re-print! Hindi namin maperpek ang sulat kaya hindi namin ma-please ang thesis adviser namin pati na rin ang Tagapangulo ng Departamento ng Komunikasyon!

 

Gusto kong magmura!

 

Para kaming tanga ng thesis partner ko! Ang punto ko lang naman e tama nang maayos ang grammar pati syntax ng sulat pati na rin ang pag-punto sa intensyon naming mga estudyante! Tama na para sa’kin ang sulat, e sa palagay ko naman ‘pag binasa ‘yan nung recipient e maiinitinidan n’ya naman! At malay ba natin kung anong taste nun at standards niya sa naiintindihan at hindi maintindihang sulat? Malay ba natin kung anong impressive sa kanya o hindi? At malay ba natin kung nakakaintindi pala siya o hindi? (joke!)

                                                                                             

Ang nakaka-bad trip pa do’n, kailangan mo pang isulat sa kauna-unahang linya:

 

The Communication Arts Department of the College of Liberal Arts offers an undergraduate course in Communication Research II….

 

Gusto kong magmura!

 

Sulat lang! Naipalabas naman namin yung intensyon namin dun e napakaperpektita nung tagapanagulo na ‘yun!

 

 

 

 

 

 

Tang-ina!

 

 

 

More than amazement and appreciation….

My thesis partner had been into this ‘blind school’ yesterday afternoon to accomplish what we called “preliminary” interviews and data gathering procedures…So to speak, I was totally amazed to witnessed how these young blind students are capable of doing ordinary and extra-ordinary tasks that a normal person can also do – they entertain visitors and speak articulately and intelligently. They seemed as if talking with their eyes closed, yet they are among the brilliant Filipino students who could perform the simple talking, writing and take note, REFLEX and SWEDISH MASSAGE!!

🙂